A New Health Search Engine

A new search engine created by Indian creators http://www.kosmix.com is available now. Google basically searches pages based on a sort of popularity contest and not necessarily its content but Kosmix' creators say they took a different approach and developed a new kind of 'categorisation' technology.

You can Browse Results by following categories-
Expert
Alternative Medicine
Blogs
Diet & Fitness
Basic
Babies & Kids
Organizations
Clinical Trials
Women's Health

Via-Dr.Subrahmanyam Karuturi's Blog

History of Radiology: X-Ray Discovery

Even though i am a Radiologist with keen interest in History, i never knew this X-Rays may have been produced more than a century before Roengten!!

"In 1895, Wilhelm Conrad Roentgen's discovery of x-rays in this laboratory revolutionized science and medicine but did you know that x-rays may have been produced by William Morgan, a Welsh mathematician, more than a century before Roentgen's discovery?

In 1785, Morgan was conducting experiments on electrical discharges in a vacuum when he noted that "according to the length of time during which the mercury was boiled, the 'electric' light turned violet, then purple, then a beautiful green...and then the light became invisible." Morgan's experiment was witnessed by American diplomat Benjamin Franklin, a fellow investigator in electrical phenomena."

Reference-The Roentgen Centennial

Si Rizal ay Gagayahin Ko(Pero di ako magpapabaril sa Bagumbayan)

Napakamagastos kong tao. Kung anu-ano ang binibili ko sa araw-araw tulad ng mga cd, dvd, aklat, lumang magasin, damit, at syempre pagkain. Ngayon halimbawa ay mayroon akong isang libong buo pero mamaya-maya ay ubos na ito. Kaya nga minsan ayokong pabaryahan ang pera kong buo, dahil hindi ko namamalayan na ubos na ito paglipas ng buong araw. Minsan kailangan ko pang magkwenta sa aking utak kung bakit ganito na lang ang natira sa pera ko. At lagi namang sakto ang kompyutasyon sa bandang huli.

Hindi naman talaga ako materyosong tao. Kaya lang ay mahilig akong mag-ipon ng mga gamit na kapaki-pakinabang. Ang koleksyon ko ng mga cd at aklat ay di ko na nga mabilang. Nakakatuwa na minsan yung mga pinamili kong aklat nung isang araw ay hindi ko pa rin natatanggal sa balutan kahit nakalipas na ang ilang araw. Ito'y dahil sa marami pa akong nakatakdang basahin at ayokong magbasa ng iba hanggang hindi ko natatapos ang nasimulan ko ng aklat.

Ano kaya kung magtala ako ng listahan ng mga ginagastos ko sa araw-araw? Sa palagay ko ay magandang ideya ito. Sa ganitong paraan, magiging komportable ang isip ko dahil hindi na ko kailangan mag-isip kung bakit naubos ang pera ko.

Naalala ko tuloy na si Doktor Jose Rizal sa buong buhay niya ay may diary( o talaarawan sa Tagalog) kung saan isinusulat niya ang pang-araw-araw niyang pamumuhay. Nakatala sa kanyang talaarawan kung saan-saang lugar siya nagpunta at kung sino-sino ang mga taong nakilala niya. Isinusulat din niya kung ano-ano ang mga ginastos niya sa isang araw.

Yan ay nalaman ko noong bumili ako sa NHI( National Historical Institute) ng "posthumously published diary" ni Doktor Rizal na ang pamagat ay "My Reminiscences and Travels". Masyadong personal ang aklat na ito dahil ito yung mga tinipong ala-ala ni Rizal sa kanyang kwaderno. Marahil kung may internet na noon ay mayroon ding blog si Rizal. Nandito lahat ang mga "lihim" ng ating pambansang bayani, kung sino yung mga "crush" niya , kung anu-ano ang mga iniisip niya( medyo malalalim), at lahat lahat ng tungkol sa kanyang buhay.
Halimbawa ng mga "entry" niya sa kanyang diary ay ito, habang siya ay nag-aaral pa sa UST (ang mga nasa parenthesis ay kumento ko):

January 6, 1884
Pumunta ako sa bahay ni Ventura para kunin ang aklat na "Florante at Laura". Nung gabi, bumili ako ng maraming aklat at pumunta kami ni Ventura sa Restawrang Ingles para kumain(Sosyal ka pala pareng Joe, ha?). Maganda ang serbisyo ng pagkain dito at nasarapan kami. Noong hapon pumunta dito si Graciano(Lopez-Jaena).
Mga ginastos: Wandering Jew(aklat)....10 pesetas
Works of Horace,Dumas(aklat uli)...2.50 pesetas(may "Booksale" na kaya noon hehe)
Tanghalian....32 pesetas(Mahal yata ang Restawrang Ingles ano?O naparami lang ng kain sina Rizal? Sino kaya nagbayad? Wala lang masyado lang akong natutuwa pag iniisip ko ang ganitong mga bagay)

January 7
Walang gaanong importanteng nangyari ngayon maliban sa kami ay sinermunan ng aming propesor sa Griyego dahil sa hindi pagsunod (Hmmm...pasaway din pala kayo noon ha..baka hindi gumawa ng assignment... nasermunan pa!)

January 9
Wala akong ginastos ngayon kahit isang sentimo( Yehey! Pagdiriwang! Nagtipid ang ating pambansang bayani!). Tinapos ko ang aking landscape at drawing ng pigura. Muntik ko ng bilhin ang aklat ng makasaysayang atlas ni Lesage pero may sira ito kaya halos walang halaga.

February 2
Butones at biton ng sapatos...1.30 pesetas
Mga Katulong (hmmm nagbigay ng pera si Rizal sa mga katulong?weird ha)...9.67 pesetas
Subskripsyon( anong magasin kaya ang binayarang ito ni Rizal? Sigurado ako wala pang FHM noon hehee)...8.25 pesetas
Los Cuatro Reynes dela Naturaleza (aklat)....3.50 pesetas
Kastanyas.....0.20 pesetas
Kastanyas.....0.20 pesetas (dalawang balot ng kastanyas ang binili niya.Baka para kay Leonor Rivera yung isa)
Ngayon ay nagtipon kami sa bahay ni Ginoong Paul. Sina Sanmarti, Lete, Ventura, Esquivel, Figueroa, Esteban, ang bagong kasal, at ako. Sa simula ay masayahin si Etermes pero sa bandang huli ay nagalit dahil natatalo siya(Teka..teka..natalo? hindi kay nagsusugal sila? Hehe marahil ay naglalaro lang ng sungka...)
****
O ayan, ayan ang ilan sa mga tala niya sa pang-araw araw niyang buhay. Naku napakarami pa kaya lang di ko naman kayang ilagay dito sa blog ko kung ano-ano lahat yun, dahil mahigit apat na raang pahina itong kanyang talaarawan. Isipin mo naman na sa buong buhay niya ay nagsulat siya ng diary.

Kaya ako, ito din ang gagawin ko. Hindi ko lang itatala ang mga pangyayari sa aking buhay(kahit di gaanong importante), pati na rin ang mga gastusin ko sa araw-araw. Siguro pag tanda ko at naging bayani din akong binaril sa Bagumbayan ay ipalilimbag din ito ng National Historical Institute.

iPod Helps Radiologists Manage Medical Images

Technology coming from the consumer market is changing the way we do things in the radiology department.— Osman Ratib, M.D., PhD

The iPod is not just for music any more. Radiologists from the University of California, Los Angeles, and their colleagues at other institutions from Europe and Australia are now using iPod devices to store medical images.

"This is what we call using off the shelf, consumer market technology," says Osman Ratib, M.D., Ph.D., professor and vice-chairman of radiologic services at UCLA. "Technology coming from the consumer market is changing the way we do things in the radiology department."
Dr. Ratib and Antoine Rosset, M.D., a radiologist in Geneva, Switzerland, recently developed OsiriX, Macintosh-based software for display and manipulation of complex medical image data.
How did the developers go from a music player to a medical storage device? "We basically wanted something that everybody could use," explains Dr. Ratib. "That's why OsiriX can be used with the iPod, iChat and other tools."
"Radiologists deal with a very large amount of medical imaging data," Dr. Ratib explains. "I never have enough space on my disk, no matter how big my disk is—I always need more space. One day I realized, I have an iPod that has 40 gigabytes of storage on it. It's twice as big as my disk on my laptop and I'm using only 10 percent of it for my music. So, why don't I use it as a hard disk for storing medical images?"

Full article here-

RSNA News - December 2004

Acute Chest Pain- Role of MDCT in evaluation

Acute Chest pain is a medical emergency and causes a lot of anxiety to the patient and the physician as well in view of the risk of mortality and morbidity. However, Causes of chest pain can be cardiac or non-cardiac with sometimes cardiac cases having non-specific presentation. Physicians and Radiologists are always in a quest of a comprehensive method of Chest Pain Evaluation.

“Chest pain is one of the most frequent complaints for patients seen in the emergency department. There is a lot of discussion focusing on the potential utility use of cross-sectional imaging, particularly multidetector CT, in the evaluation of chest pain in the emergency department.”
Reference- White C, Read K, Kuo D in Eur J Radiol. 2006 Jan 21; Assessment of chest pain in the emergency room: What is the role of multidetector CT?


“In a previous Article by White et al, a study was done to determine whether MDCT can provide a comprehensive assessment of cardiac and noncardiac causes of chest pain in stable emergency department patients. Patients with chest pain who presented to the emergency department without definitive findings of acute myocardial infarction based on history, physical examination, and ECG were recruited immediately after the initial clinical assessment.

The images were evaluated for cardiac (coronary calcium and stenosis, ejection fraction, and wall motion and perfusion) and significant noncardiac (pulmonary embolism, dissection, pneumonia, and so forth) causes of chest pain. Sixty-nine patients met all criteria for enrollment in the study, of whom 45 (65%) would not otherwise have undergone CT. Fifty-two patients (75%) had no significant CT findings and a final diagnosis of clinically insignificant chest pain. Thirteen patients (19%) had significant CT findings (cardiac, 10; noncardiac, 3) concordant with the final diagnosis. CT failed to suggest a diagnosis in two patients (3%), both of whom proved to have clinically significant coronary artery stenoses. In two patients (3%), CT overdiagnosed a coronary stenosis. Sensitivity and specificity for the establishment of a cardiac cause of chest pain were 83% and 96%, respectively. Overall sensitivity and specificity for all other cardiac and noncardiac causes were 87% and 96%, respectively. "

ECG-gated MDCT appears to be logistically feasible and shows promise as a comprehensive method for evaluating cardiac and noncardiac chest pain in stable emergency department patients. Further hardware and software improvements will be necessary for adoption of this paradigm in clinical practice.

Reference-White CS, Kuo D, Kelemen M, Jain V, Musk A, Zaidi E, Read K, Sliker C, Prasad R. AJR Am J Roentgenol. 2005 Aug;185(2):533-40. Chest pain evaluation in the emergency department: can MDCT provide a comprehensive evaluation?

Ang Mamili ng Aklat sa Cubao

Kaninang hapon, tulad ng nakagawian ko na pag bagong sweldo, pumunta ako sa National Bookstore Superbranch sa Cubao upang mamalengke ng ilang aklat para maging pagkain ng aking utak. Tatlong bahagi lang naman ang lagi kong tinitingnan sa National, yung Filipiniana, yung trade books, at yung mga previously owned books sa fourth floor.
Syempre bago ako pinapasok ng mga gwardya e tiningnan muna nila ang laman ng dala kong knapsack. Ito ay ginagawa nila sa lahat bilang patakaran upang masigurong walang kahindik-hindik na laman ang bagahe ng papasok sa kanilang tindahan. Maaring bomba o kaya grandada, o kaya maalingasaw na bagoong..... Pagkatapos dineposit ko na ang bag ko sa may baggage counter.
Sa Sekon Plor muna ko pumunta. Tumingin-tingin ako sa Filipiniana. Nakita ko yung bagong aklat ni Nigel Hicks na ang title ay This is the Philippines, isang guide book sa Pilipinas. Dahil walang balot na plastic, binuklat buklat ko ito at napahanga sa ganda ng mga litratong kuha ni Hicks. Gustong gusto ko ang aklat na ito, ang daming magagadang tanawin, para ka na ring naglibot sa buong PIlipinas. Kaso ang mahal e. Isang libo mahigit. Gusto ko na sanang bilhin pero naisip kong saka na lang kapag may sale ang National. Atsaka tutal marami pa namang stocks na kopya kaya ipagpapaliban ko muna. Basta Bibili talaga ako nito kahit sa isang linggo. Malay mo kahit bukas...yan ay kung padadaig ako sa aking pagiging "impulsive" na katangian.

Tapos nakita ko yung aklat na The Ultimate Pilipino Movie Album FactBook. Talaga lang ha! Ultimate! Buweno tingnan nga natin. Binuklat buklat ko yung aklat. Aba okey ito ah, ang daming mga impormasyon lalo na sa mga sinaunang pelikulang Pilipino, tapos ang dami ding larawan ng mga sinaunang pelikula. Tiningnan ko kung saan inilimbag ang aklat: sa Ilo-ilo, at ang batikang mananalaysay ng pelikulang si Jessie Garcia ang may-akda. Ito! Ito ang bibilhin ko! Teka magkano ba? 599 pesos! Medyo mahal lang...Isip muna...buklat uli..pwede na kaya sa 599 ang aklat na ito...Oh my God, hindi ako makakatulog kung hindi ko ito bibilhin...baka bukas ubos na ang mga kopya at kailanganin ko pang pumunta ng Ilo-ilo para lang mabili ito. Ah, bandang huli napagdesisyunan kong wala na akong makikita pang katulad ng ganitong karaming impormasyon sa kasaysayan ng pelikulang Pilipino, kaya sige! Bibilhin ko ito. Now na! Kaso ang daming nakapila sa kahera, mayroon pang isang lalaki na isang kart ng aklat ang binili...puro aklat ng batas! Malamang na nag-aabugasya ang taong ito. Hindi ko maubos maisip kung paano niya babasahin ang ganoong karaming aklat. Revised Penal Code, Omnibus, Family Code...masisiraan ako ng bait pag nag-abugasya ako.
Muli akong nagbuklat-buklat g iba pang mga aklat...At ito ang mga iba ko pang napili:
A History of Violence 450; History of Coffee, 260pesos; People's Almanac 240pesos; The Balangiga Massacre 250; The Enigma of Suicide 280pesos; The Little Prince by de St. Exupery 140pesos; Tama na ito....Palagay ko matagal na kong magiging abala sa pagbabasa nito!
Pagkatapos bayaran ang mga aklat(ang bigat nila ha)...tumuloy ako sa Farmer's para magkape sa Dunkin Donuts sa may terd plor. Umorder ako ng kape at dalawang donut na ang flavor e Bavarian at Boston Cream...
Habang ngumangatngat ng donut binuksan ko ang mga aklat na napamili ko at tiningnan-tingnan isa-isa na parang baliw. Kulang-kulang dalawang libo din itong napamili kong aklat. Pero ayos lang, kasi wala naman akong ibang bisyong pinagkakagastusan..Di ako naninigarilyo, hindi rin umiinom ng alak, hindi rin nambababae...hindi rin nagsusugal...hmmm minsan lang...palagay ko naman ay normal na tao lang ako para gumawa ng kasalanan paminsan-minsan hehehe.
Tsaka sa palagay ko ang mga aklat ay "investment", pwedeng ibenta sa Recto sakaling magkahirapan.
Pagdating ko sa bahay binalutan ko agad ang mga aklat ng plastic cover. Pagkatapos inihilera ko sa aking bookshelf na ngayon ay talagang punong-puno na ng mga aklat. Siguro pag tanda ko e idodoneyt ko na lang itong mga aklat sa National Library. O kaya sa isang maliit na paaralan sa Babuyan Islands...
Ang una kong binasa syempre ay yung Movie FactBook. Grabe sulit talaga ang binayad ko dito. Ang dami kong natututunan. Tulad na lang ng kung anong unang pelikulang tagalog ang may salitaan(talkies), saang pelikula unang lumabas si Rogelio dela Rosa, ano ang pangalan ng unang sinehan sa Pilipinas, ano ang pinakamahal na pelikulang ginawa sa Pilipinas......Bukod dito, isinasalaysay din ng may-akda ang mga kasaysayan ng mga klasikong pelikulang tagalog, at inipon din niya ang mga ala-ala ng mga sinaunang artistang Pilipino...at maraming marami pang iba....Di ako magtataka kung sa darating na araw ay magiging "walking encyclopedia" din ako sa larangan ng pelikula...Speaking of "walking encyclopedia", buong paggalang akong nakikiramay sa pamilya ni Ka Ernie Baron....

Pagkatapos ng ilang oras na pagbabasa medyo inaantok-antok na ako. Tapos biglang may narinig akong nag-uusap sa ibaba ng bahay...May namatay daw, kaya dali-dali akong bumaba. Nakita ko yung katulong namin na medyo maluha-luha yung mga mata...Kaya sumigaw ako: sino ba yung namatay? Kuya, ang sagot niya sa akin, namatay na si Lady Han!

Panahon ng Habagat

Kanina habang naglalakad ako sa Cubao ay biglang bumuhos ang malakas na ulan. Biglang bigla ito. Ang mga taong naglalakad na walang dalang payong ay parang mga patong nagsipagtakbuhan sa iba-ibang direksyon, upang humanap ng masisilungan. Dahil wala din akong dalang payong, dagli kong itinakip ang mga kamay sa aking ulo at mabilis na tumakbo patungong Farmer's. Karaniwan ng sa malakas na bugso ng ulan, ang mga naglalakad ay sumisilong sa gilid ng Farmer's upang magpatila ng ulan. Dito ay nagsisiksikan, magkakadikit ang mga siko, walang pansinan, at basa ang mga sapatos at tuhod.
Pagkatapos ay biglang tumigil din ang ulan pagkalipas ng ilang minuto, at muli na namang nakita ang araw sa pagitan ng mga ulap. Kakatwa talaga.
Naisip ko tuloy na panahon na nga pala ng habagat sa Pilipinas. Sa panahon ng habagat, di mo mahuhulaan ang lagay ng panahon. Halimbawa ngayon ay napakatindi ng sikat ng araw subalit biglang bigla ay magkukulumpon ang makakapal na ulap sa kalangitan at unti unti ay papatak ang ulan at bubuhos ng napakalakas. Walang anu-ano'y titgil ito at muli na namang magliliwanag ang kalangitan na para bang walang nangyaring panadaliang unos.
Habang naghihintay ng pagtila ng ulan, ipinasya kong pumasok muna sa Farmer's upang makahigop ng mainit na kape. Pumasok ako sa Mr.Donut at umorder ng kanilang ipinagmamalaking "brewed coffee" sa presyong beinte pesos. Tapos ngumatngat ako ng isang "bavarian" donut. Ang donut ay isinasawsaw ko sa kape, at pagkatapos ay hinihigop ko naman ang kape, "ahhhh, napakasarap naman!" ang wika ko sa sarili ko.
Tapos naisip kong bumili ng payong...pero teka parang may phobia na ako sa payong dahil parati na lang itong nawawala sa akin. Pero paano naman kung di pa tumigil ang ulan? Siguradong mdi ako makakauwi...kaya sa bandang huli pumunta pa rin ako sa Fairmart para mag-canvass ng payong.
Ang daming klase ng payong ayon sa presyo at pagkakagawa. May mura yung tig-sisingkwenta. Pero naisip kong mura ito dahil payak lang ang pagkakagawa at maaaring ilang gamitan lamang ay sira na. O kaya ay mahanginan lang ay nababali na ang tadyang.
Yung mamahalin ay tig-tres sientos ang isa. Hmmm...mukhang okey ang payong na ito Mukhang matibay ang pagkakagawa. Ayos ito, mukhang pang-mayaman ang dating. Pero nag-aalala lang ako dahil ang disenyo nito ay di nababagay sa isang lalaking katulad ko. Ito ay tatlong tupi at may disenyong "polka dots".
Sa bandang huli ang binili ko na lang ay yung tigdo-dos sientos...Kulay bughaw at dalawang tupi.
Paglabas ko sa Farmer's ay sakto namang tumigil na ang ulan. Sayang, ang sarap pa naman sana sigurong gamitin nitong aking bagong payong!
Hmmp, makauwi na nga lang...sumakay ako ng bus at nagbayad ng kaukulang pamasahe...Matapos ang ilang minuto ay bumaba ako at naglakad na patungo sa aking bahay.
Nakakailang hakbang pa lang ako ay bigla na namang umulan.....kaya tumakbo ako at itinakip ang aking mga kamay sa aking ulo...Teka...itinakip ang mga kamay?...

Sa isang bus, sa isang lugar sa Metro Manila ay may isang bagong bagong payong ang naglalakbay patungo sa walang hanggang.

Nakatindig ako sa gitna ng ulan na napapikit at hindi gumagalaw. Ang tubig ay umaagos sa aking kuwelyo hanggang sa loob ng aking sapatos... nanghihinayang...

KUNG DALAWANG PAYONG MAN LANG SANA ANG BINILI KO KANINA!